Capoeira – taniec i walka

Najczęściej słysząc hasło „Capoeira” myślimy sobie o tym – to coś z tym tańczeniem –w rzeczywistości jest to bardzo dyskryminujące pojęcie tej jakże bogatej i przepełnionej filozofią sztuki walki.

Swoje początki Capoeira zawdzięcza środowisku niewolników pochodzących z różnych części kontynentu afrykańskiego przywiezionych na tereny obecnej Brazylii. Bardzo długo zabroniona dyscyplina była rozwijana przez biedotę właśnie po to, aby móc manifestować swoją odrębność kulturową oraz bronić się przed wojskiem i właścicielami ziemskimi. Dopiero od 1930 roku, dzięki pracy jednego z największych nauczycieli tego stylu Mestre Bimby, można było legalnie trenować tą sztukę, dzięki czemu zyskała ona powoli coraz większą popularność w Europie oraz Stanach zjednoczonych.

W Capoeira mamy do czynienia ze zlepkiem walki, magii i obrządków związanych z różnymi religiami. Każdy element ma swoją nazwę i miejsce w ceremonii, jaką jest gra dwóch zawodników w Roda (wym. Hoda – krąg, koło). Każda gra powinna posiadać akompaniament przynajmniej jednego łuku muzycznego, tzw. Birimbau, to ten instrument określa charakter walki, jaka toczona jest przez zawodników w środku koła stworzonego przez resztę graczy. W Capoeira wcale nie chodzi o to by jak najszybciej położyć przeciwnika na deskach, każde starcie jest swego rodzaju dialogiem, każdy z uczestników wykonując jakąś technikę zadaje przeciwnikowi pytanie lub odpowiada na pytanie zadane jemu.

Charakterystyczną cechą pokazów Capoeira jest wiele elementów akrobatycznych tzw. Floreios, czyli kwiatków, które nie mają żadnego waloru ofensywnego, lecz sprawiają, że niewprawne oko nie dostrzega kopnięć i ciosów, które wymierzają sobie adepci tej jakże ciekawej sztuki. Ciągły ruch graczy sprawia wrażenie harmonijnego tańca, który w rzeczywistości może być bardzo niebezpieczny jeśli ktoś niedoświadczony wchodzi do Roda. Wiele technik może wyrządzić krzywdę jeśli druga osoba nie zachowa ostrożności. Podstawową zasadą jest tu to, że należy unikać ciosów, po to by móc samemu wymierzyć je przeciwnikowi.

Jogging jako złoty środek do walki z zimową oponką.

Powoli zbliża się wiosna – czas odnowy, czas cieńszych ubrań i planowania wakacyjnych urlopów. Najczęściej wyobrażając sobie urlop myślimy o plażach zalanych słońcem, pełnych roznegliżowanych ludzi. Nasze marzenia w pewnym momencie są zakłócone przez jedną myśl – co zrobić żeby wyglądać atrakcyjnie wśród tych wszystkich pięknych ludzi.

Niestety życie w naszej strefie klimatycznej niesie po zimie niemiłą niespodziankę w postaci mniejszej lub większej oponki na brzuchu. Cóż można na to poradzić? Otóż właśnie wiosna niesie w sobie nadzieję, coraz dłuższe dnie i znikający śnieg dają nam możliwość w efektywny sposób zadbać o swój wygląd i samopoczucie.
Nikomu nie jest obcy jogging, każdy wie, czym jest i jak go uprawiać, w końcu każdy z nas był dzieckiem i uganiał się po podwórku za piłką czy grał w berka, biegać każdy może i potrafi – niestety nie każdy to lubi. Dojrzewanie ma to do siebie, że stajemy się coraz bardziej wygodni i nieraz bardzo często nam się zmobilizować żeby nawet wyjść na spacer. Jeśli jednak chcemy, aby nasze wakacje wyglądały tak jak sobie to wyobrażamy musimy sobie pomóc. Idealnym sposobem spożytkowania sprzyjającej aury jest wdzianie wygodnego obuwia, designerskiego dresu koniecznie z dużym logo firmowym widocznym z dużej odległości i wyruszenie na podbój miejskich chodników, skwerów i podmiejskich polnych dróżek.

Bieganie daje niesamowitą frajdę, oczywiście pierwsze przebiegnięte kilometry będą okupione zadyszka i litrami potu, zakwasami na drugi dzień, lecz w miarę wsiąkania w tą aktywność każdy z pewnością zauważy, że codziennie możemy biec coraz dłużej, zaczynamy wyrównywać oddech w trakcie biegu, a zakwasy przestają być czymś nieprzyjemnym, wręcz przeciwnie, zaczynają być czymś, co daje nam satysfakcję. Wszystko jest kwestią odpowiedniego nastawienia, po krótkim czasie regularnego uprawiania joggingu przestaniemy używać windy w biurze z obawy przed zadyszką po wejściu na czwarte piętro, a nasi znajomi zauważa poprawę naszego nastroju i samopoczucia. Regularny wysiłek fizyczny sprawia, że do naszego mózgu wysyłany jest zastrzyk endorfiny – hormonu szczęścia, dzięki któremu nasze samopoczucie i zadowolenie z życia, a co najważniejsze niewygodny tłuszczyk zniknie szybciej niż się pojawił!

Popularność Brazylijskiego Jiu Jitsu

Coraz większą popularność wzbudza w ludziach aktywnie uprawiających sport sztuka, jaką jest Brazylijskie Jiu Jitsu. System ten powstał, jak sama nazwa wskazuje, w Brazylii i staje się obecnie jednym z chętniej uprawianych sportów walki przez młodzież i dorosłych na całym świecie.

Obecnie na popularność tej sztuki bardzo znacząco wpływa zainteresowanie galami walk MMA, a to dlatego, iż zawodnicy uczestniczący w tego typu zawodach bardzo często wykorzystują techniki BJJ do tego, aby szybko zakończyć walkę po zejściu do parteru.
Rozwój tego sportu zawdzięczmy przede wszystkim rodzinie Gracie. Ci Irlandczycy z pochodzenia pomogli zaaklimatyzować się w Brazylii mistrzowi Mitsuyo Maedzie, który nauczał stylu, który on sam nazywał Jiu Jitsu, w jego wydaniu była to mieszanina tradycyjnego Judo oraz technik, których Maeda nauczył sie dzięki niezliczonym walkom, które odbywał za pieniądze, za co nota bene został wykluczony z Kodokanu – największej i najstarszej szkoły Judo. Maeda nauczał dzieci rodziny Gracie, które później starały się sie rozwijać jego styl i adaptować go do warunków walk ulicznych, bardzo popularnych wówczas na ulicach Rio de Janeiro. Ich styl często nazywany Gracie Jiu Jitsu stał się jednym ze sportów narodowych Brazylii, a także zyskał wielką popularność dzięki wielu zwycięstwom członków rodziny Gracie na zawodach federacji UFC.

Widząc sparring zawodników BJJ można odnieść wrażenie iż nie robią nic więcej oprócz turlania się po matach, należy jednak pamiętać o tym, że mamy tu do czynienia z jednym z najskuteczniejszych narzędzi służących do samoobrony, z pewnością przydatnym każdemu kto wracając wieczorem przez ciemne osiedla chciałby się czuć pewniej. Właśnie techniki, które wykorzystuje się już po znalezieniu się z oponentem na ziemi przesądzają o skuteczności BJJ. Największą zaletą tej sztuki walki jest z pewnością to, iż nie potrzeba posiadać wyjątkowych warunków fizycznych, aby móc z powodzeniem poradzić sobie z większym od siebie przeciwnikiem. Bogaty wachlarz technik pozwala skutecznie zapanować przeciwnikiem.

Snowkiting – gdy nie ma pod ręką gór.

Zapewne bardzo często amatorom białego szaleństwa zdarzało się w poniedziałki myśleć – jeszcze tylko pięć dni do weekendu i wracam na stok! Nie każdy jednak ma świadomość tego, że może uprawiać swój ulubiony sport zimowy w pobliżu swego domu. Rozwiązaniem odwiecznego problemu weekendowego narciarstwa jest dosyć młody sport zimowy, a mianowicie Snowkiting.

Większość ludzi ma mniejsze lub większe pojęcie o tym czym jest kitesurfing – poruszanie się po wodzie z pomocą dużego latawca i zmodyfikowanej deski surfingowej. Z pewnością już nie każdy słyszał o snowkitingu. Ten sport staje się coraz bardziej popularny w miastach znacząco oddalonych od stoków narciarskich ponieważ pozwala wykorzystać sprzęt narciarski i snowboardowy w miejscach które raczej nie nadają się do jazdy po śniegu – zazwyczaj dlatego, że są zbyt płaskie.

Czym jest snowkiting? Do jego uprawiania potrzebny jest wiatr i duża powierzchnia pokryta śniegiem lub lodem, nie ma tutaj już znaczenia czy będzie płasko czy teren będzie lekko pofałdowany. Snowkiter przypięty do latawca oddalonego o około dwadzieścia metrów porusza się na nartach lub desce snowboardowej dzięki sile napędowej wiatru. Snowkiting jest wspaniałą alternatywą dla długich podróży samochodowych na przepełnione stoki narciarskie. W odróżnieniu od zwykłego narciarstwa latając na latawcu można wszędzie gdzie będzie trochę śniegu i wiatr, właściwie to jest nawet możliwość poruszania się w ten sposób po trawie przy użyciu odpowiedniego sprzętu.
Sport ten zyskuje dużą popularność wśród młodych ludzi szukających mocnych wrażeń, gdyż pomimo bezpieczeństwa jakie oferuje, uznawany jest za sport ekstremalny z racji wysokich prędkości rozwijanych przy mocnym wietrze i wielkich skokach które można wykonywać przy właściwym wykorzystaniu warunków. W Polsce często można obserwować entuzjastów tego sportu na opuszczonych lotniskach i zamarzniętych jeziorach gdzie wykonują długie skoki przy prędkościach nieraz w granicach 100 km/h.
Snowkiting jest fantastycznym rozwiązaniem dla amatorów sportu i przebywania na Świerzym powietrzu, wystarczy odrobina wiatru aby fantastycznie się bawić.

Wskazówki dla początkujących miłośników joggingu

Każdy sport ma do siebie to, że aby miał pozytywny wpływ na nasze zdrowie, a przede wszystkim żeby nam nie zaszkodził musi być uprawiany we właściwy sposób. Intuicyjna aktywność, jaką jest jogging, czyli mówiąc wprost bieganie rządzi się też pewnymi regułami, które warto sobie przyswoić.
Jedną z podstawowych rzeczy, o którą warto zadbać to ubiór, nie ma sensu w chłodny dzień zakładać na siebie miliona warstw ubrań tylko po to żeby przebiec kilka kilometrów i wrócić do domu w kompletnie przepoconych ubraniach. Nie dość, że nie sprawi nam to przyjemności, to po pierwsze zwiększamy ryzyko przeziębienia, a po drugie bieganie w ciężkim stroju niesprzyjającym oddychaniu przez skórę zmęczy nas nieporównywalnie bardziej niż gdybyśmy biegali w lekkim polarze, w którym po przebiegnięciu już krótkiego odcinka będzie nam wystarczająco ciepło żebyśmy czuli się komfortowo.
Kolejną ważną rzeczą, o której warto pamiętać to obuwie. Wybór wygodnego i adekwatnego do celu obuwia jest chyba kardynalną zasadą, jaką powinniśmy się kierować przy wyborze jakiegokolwiek sportu. Na początku może wystarczą stare buty sportowe, ale jeśli nie chcemy narazić się na kontuzję stawu skokowego zwłaszcza, jeśli biegamy w nieście po twardych chodnikach i asfalcie musimy zadbać o odpowiednio miękkie obuwie, które w dodatku odprowadzi nadmiar wilgoci gromadzący się wewnątrz buta.
Równie ważną rzeczą jak wybór właściwych butów, o której należy zawsze pamiętać, jest oddech. Sztuka kontrolowania naszego oddechu odgrywa zasadniczą rolę w tym jak szybko opadniemy z sił i będziemy wracać spacerkiem do domu zamiast cieszyć się nieprzerwanym biegiem przez obraną przez nas trasę. Równomierna praca płuc i serca przekłada się na właściwą gospodarkę tlenową w naszym organizmie i bezpośrednio wpływa na poziom energii w poruszających nas mięśniach. Należy zawsze pamiętać o właściwym tempie dostosowanym do profilu naszego biegu i zawsze wdech – przez nos, wydech – ustami.
Jest wiele rad, które można udzielić chętnym do rozpoczęcia przygody z Joggingiem, lecz najlepiej, jeśli każdy odkryje sam, co jest ważne i co sprawia, że mijając kolejne ławeczki w parku czuje komfort i satysfakcję.

Modelarstwo kosmiczne

Modelarstwo kosmiczne jest dosyć mocno związane z modelarstwem lotniczym i stanowi jego jakby podgrupę. W modelarstwie kosmicznym jednak tworzy się nie samoloty czy śmigłowce lub szybowce, które mają latać, lecz modele statków kosmicznych mających wystrzelać w górę podobnie jak prawdziwe rakiety. Przeważnie modele tego typu są wyposażone w silnik rakietowy z paliwem stałym. Wszelka wierność do oryginału zostaje więc zachowana, nawet ta związana z typem silnika. Modelarstwo kosmiczne to sport lotniczy którego nazwa może nas nieco zmylić.

Nie chodzi tutaj bowiem jedynie o robienie modeli wyglądających jak wahadłowce czy stacje kosmiczne, jednak o tworzenie właśnie rakiet wznoszących się do góry, inaczej niż w przypadku modelarstwa lotniczego w którym to samoloty muszą latać z ograniczeniem na przykład na lince, lub latać bez żadnego ograniczenia. Modelarstwo kosmiczne dzieli się także na liczne podgrupy, według których klasyfikuje się podczas zawodów różne rakiety. Konkurencji tych jest aż dziewięć i numerowane są w kolejności S1-S9. Pierwsza z nich to po prostu rakiety wysokościowe. W konkurencjach związanych z tą konkretną grupą liczy się więc tylko wysokość na jaką wzniesie się dany obiekt.

Każdy projektant takiej rakiety musi jedna wziąć pod uwagę nie tylko pojemność silnika rakietowego, lecz także aerodynamikę która czasem jest nawet ważniejsza od ilości paliwa. Im więcej bowiem paliwa, tym statek cięższy, a więc bez odpowiedniej aerodynamiki ilość paliwa na niewiele się tutaj zda. Istnieje jednak na przykład konkurencja S8, która jest konkurencją zdalnie sterowanych modeli rakietoplanów. Widać więc, że poszczególne kategorie mocno się od siebie różnią. W tym wypadku bowiem ważne jest nie tylko paliwo, czy aerodynamika, jednak także dobre zaprojektowanie sterowania danym statkiem, by osiągnąć jak najlepsze wyniki. Modelarstwo kosmiczne zalicza się jak najbardziej do sportów lotniczych, o czym najlepiej świadczy fakt, że przepisami w tej dziedzinie także zajmuje się Międzynarodowa Federacja Lotnicza, czyli FAI.

Modelarstwo lotnicze

Z pewnością każdy z nas choć raz próbował samemu skleić model samolotu. A już na pewno każdy chłopak w swoim dzieciństwie choć raz tego próbował. Jednym spodobało się to na tyle, że połknęli bakcyla i zainteresowali się modelarstwem jako hobby, inni z kolei nie byli na tyle cierpliwi by chcieć traktować modelarstwo jako swoje hobby. Nie każdy z nas jednak zdaje sobie sprawę, że modelarstwo lotnicze jest sportem. Ten typ modelarstwa jednak nie jest już tak „prosty” jak sklejanie zwykłych samolotów.

W modelarstwie lotniczym musimy także zadbać o to, by nasz samolot potrafił latać. W sporcie tym organizuje się zawody, mistrzostwa, które pozwalają ich uczestnikom zmierzyć się w wielu różnych kategoriach. Modelarstwo lotnicze to sklejanie modeli potrafiących latać dzięki silnikowi, nie tylko jednak sklejanie modeli samolotów, lecz także szybowców czy śmigłowców. Nie jest to z pewnością sport tak ekscytujący jak skakanie ze spadochronem, latanie na paralotni czy latanie szybowcem, jednak niewątpliwie zalicza się do sportów lotniczych, chociażby zawody czy mistrzostwa rozgrywane są na zasadach FAI, czyli Międzynarodowej Federacji Lotniczej, która zajmuje się organizowaniem także zawodów lotni, paralotni czy szybowców, to ona także określa pobijane rekordy i tym podobne.

Mimo że sport ten nie zapewnia nam tyle adrenaliny co latanie samemu, wymaga jednak chyba jeszcze więcej precyzji i dokładności co do wszelkich szczegółów niż wszelkie inne sporty lotnicze. Sport ten więc być może nie jest najbardziej ekscytujący gdyż nie wydziela aż tak wiele adrenaliny, jednak chyba każdy chciałby choć raz móc sterować modelem samolotu. Co ciekawe, wiele modeli samolotów tworzonych w modelarstwie lotniczym posiada prawdziwe, miniaturowe silniki spalinowe tłokowe. Ich pojemność waha się między 2,5 do dziesięciu nawet cm sześciennych. Istnieją jednak także silniki inne niż spalinowe, na przykład elektryczne czy działające na sprężonym dwutlenku węgla. To także daje nam wiele możliwości podczas projektowania danego statku powietrznego.

Spadochroniarstwo

Spadochroniarstwo wśród sportów związanych z lotnictwem jest jednym z tych najbardziej ekscytujących i dających największy zastrzyk adrenaliny. Skacząc z samolotu ze spadochronem chyba każdy czułby niesamowicie silny skurcz w żołądku związany z adrenaliną właśnie, strachem, ale i podekscytowaniem z drugiej strony. Spadochroniarstwo jako sport jest znane od dosyć krótkiego czasu. Wcześniej spadochrony były wykorzystywane raczej tylko przez wojsko do celów taktycznych w których żołnierzy można było przerzucać na tyły wroga, by wylądowali właśnie dzięki spadochronom.

Dzisiaj, gdy nie ma żadnej wojny światowej, spadochrony służą głównie jako sposób na uprawianie ekstremalnego sportu dającego niesamowite wrażenia. Sport spadochronowy od swych początków bardzo mocno się rozwijał i musiało minąć dosyć sporo czasu zanim stał się tak popularny i bezpieczny jak dzisiaj. Konieczne było wynalezienie nowych spadochronów dających większe bezpieczeństwo skoczkom i pozwalających na traktowanie spadochroniarstwa jako pełnoprawnego sportu. W dzisiejszych czasach więc spadochroniarstwo jest bardzo popularnym sportem lotniczym, w skład którego wchodzi wiele różnych dziedzin, w których liczą się różne aspekty skoku. Poczynając od różnych ewolucji wykonywanych podczas skoku, przez różne figury wykonywane już ze spadochronem, aż po celność skoku czy skakanie w różnych formacjach.

Spadochroniarstwo jest więc sportem bardzo szybko rozwijającym się i mającym przed sobą wielkie perspektywy. Kto wie, być może pewnego dnia sport ten zostanie włączony do sportów olimpijskich? Na razie jednak skoczkowie muszą zadowolić się różnymi zawodami, czy mistrzostwami jakie organizowane są w tym sporcie. Warunkiem rozwijania się tego sportu było także rozwijanie umiejętności przez samych skoczków, tak by można było oceniać różne manewry nie obawiając się o życie zawodników. Sport ten jest bardzo wszechstronny, daje wiele możliwości różnym ludziom w zależności od ich upodobań względem sportu. Pozwala także choć na chwilę poczuć, że latamy co jest chyba największą jego zaletą.

Baloniarstwo

Baloniarstwo to sport lotniczy nieco podobny do lotniarstwa, paralotniarstwa czy szybownictwa, gdyż żadna z tych form sportu lotniczego (prócz motolotni) nie potrzebuje do latania żadnego silnika. Wszystkie te sporty lotnicze opierają się niemal tylko na aerodynamice oraz prądach powietrznych. Balony jednak różnią się nieco od tych wymienionych, gdyż należą do grupy aerostatów.

Balony są bowiem lżejsze od powietrza dzięki zawartemu wewnątrz balonu gazowi, który ów balon unosi. W balonach jakimi lata się dzisiaj gazem unoszącym balon jest niemal zawsze rozgrzane powietrze. Powietrze podgrzewane jest przez specjalny palnik umieszczony tuż pod balonem. Balon to statek powietrzny który składa się z kosza, który jest miejscem w którym znajdują się lecący balonem ludzie, z powłoki wykonanej z sztucznego tworzywa lub nagumowanej tkaniny. Poza tym w balonie znajduje się jeszcze wspomniany palnik do rozgrzewania powietrza oraz liny przytrzymujące kosz pod balonem. Balony nie zawsze były wykorzystywane tylko i wyłącznie jako sport czy rekreacja, jak to ma miejsce dzisiaj. Dzisiaj poza tymi celami, balony wykorzystywane są niemal tylko przez meteorologów. W latach dawniejszych balony były jednak używane także do obserwacji, czy też jako punkty zaporowe. Punktami zaporowymi były balony umocowane na ziemi, uniemożliwiające atak powietrzny na przykład na dane miasto, gdyż w razie ataku samolot zderzyłby się z balonem i eksplodował razem z nim.

Kiedyś jeszcze balony były wykorzystywane jako środek transportu, jednak okazało się to niebezpieczne, gdyż wielkie sterowce wewnątrz czaszy balonu miały palny gaz, co kończyło się katastrofami, jak w wypadku balonu Zeppelin. Dzisiaj więc do unoszenia balonów używa się niemal tylko rozgrzanego powietrza i traktuje się latanie balonem raczej tylko jako sport czy rekreację. Latanie balonem z rozgrzanym powietrzem nie jest jednak wynalazkiem naszych czasów. O pierwszym locie balonem wiemy tylko tyle, że miał miejsce w roku tysiąc siedemset dziewiątym i dokonał tego Bartholomeo Lourenço de Gusmăo.

Przeloty szybowcowe

Latanie szybowcem ma dosyć sporo wspólnego z lataniem na paralotni czy motolotni. Wszystkie te dziedziny są bowiem zarówno sportem jak i rekreacją (w zależności od naszego podejścia do tego), ponadto są to sporty związane z lataniem, a na dodatek żadna z nich nie znajduje się na liście sportów olimpijskich. We wszystkich jednak tych dziedzinach są różne typy lotów wedle których można układać plany najróżniejszych zawodów, dzięki czemu można uprawiać przeloty szybowcem czy paralotnią lub lotnią stricte jako sport. Przeloty szybowcowe jednak różnią się wieloma rzeczami od lotów na paralotni czy lotni.

Przede wszystkim aby wystartować szybowcem przeważnie potrzebujemy pomocy samolotu, dzięki któremu szybowiec wzbije się w powietrze. Jest on bowiem zbyt ciężki, by można było go zrzucić w przepaść i oczekiwać że sam się utrzyma w powietrzu. Dlatego też latanie szybowcem nie jest już tak tanim sportem jak tanie jest latanie lotnią czy paralotnią (relatywnie rzecz jasna). Ponadto latając szybowcem jesteśmy zdani tylko i wyłącznie na kominy termiczne. Tylko dzięki nim możemy lecieć wciąż dalej i dalej i wykorzystywać je do wzbijania się coraz wyżej by móc odrobić straty jakie mamy po doleceniu do danej odległości. To wszystko czyni przeloty szybowcowe zdecydowanie trudniejszymi, bardziej wymagającymi i droższymi od latania lotnią czy paralotnią. Jednakowoż sposób prowadzenia zawodów lotni, paralotni czy szybowców jest niemal identyczny.

Prawie zawsze stosuje się już loty zamknięte, gdyż w otwartych odległości na jakie latały lotnie, szybowce itp. były zbyt duże. Dlatego stosuje się loty zamknięte, w których należy na przykład zaliczyć określoną ilość punktów, w których okolice dolecieć musi szybowiec. Istnieją jednak na przykład także przeloty prędkościowe zamknięte, w których liczy się osiągnięcie jak największej prędkości na danym, zamkniętym odcinku „trasy”. Takich zawodów raczej nie spotyka się natomiast w przypadku lotni czy paralotni. Szybowce więc choć rożne wyglądem, są w działaniu mocno podobne do wyglądających tak odmiennie lotni i paralotni.