Bungee, a raczej bungee jumping jest dyscypliną należącą do sportów ekstremalnych. Jest to taka dziedzina sportu, w której zawodnikom nie wystarczają zwykłe emocje, których dostarczają klasyczne dyscypliny. Są oni żądni większej ilości wrażeń, większej ilości adrenaliny. Zazwyczaj ludzie tacy charakteryzują się zwiększoną wytrzymałością fizyczną, o wiele lepszą kondycją oraz wyjątkową odpornością psychiczną. Nie obawiają się oni ryzyka, mają je we krwi i uprawianie sportów ekstremalnych, jak właśnie skoki na bungee sprawia im ogromną przyjemność. Do innych sportów ekstremalnych należą dyscypliny takie jak skoki ze spadochronem, wiele rodzajów wspinaczki, sporty wodne (windsurfing, kitesurfing), rajdy samochodowe czy wyczynowa jazda na rowerze górskim, deskorolce, łyżworolkach, hulajnodze. Skoki na bungee narodziły się na wyspie Pentecost, gdzie śmiałkowie, skacząc na linach, udowadniali plemieniu swoją odwagę i męstwo. Pierwszy skok we współczesności odbył się w kwietniu 1979 roku w Wielkiej Brytanii, w Bristolu, z mostu Clifton Suspension. Skoki na bungee polegają na skokach z dużych wysokości z przyczepioną najczęściej do kostek elastyczną liną. Lina ta zbudowana jest z setek cienkich, lateksowych gumek. Do skoków stosowane są różne grubości lin, są one zależne od wagi śmiałka. I tak lina cienka wykorzystywana jest u skoczków w przedziale wagowym 40-65 kg, lina średnia 65-90 kg oraz lina gruba przy wadze skoczka 90-120 kg. Są także cztery rodzaje uprzęży: lina owijana wokół kostek skoczka, na ciele, na biodrach, oraz specjalna uprząż na kostki. Rzadko zdarzają się wypadki, są one spowodowane zastosowaniem zbyt cienkiej liny. Istnieje wiele odmian skoków na bungee. Najpopularniejszy jest zwykły skok np. z mostu. Innym rodzajem jest wystrzeliwanie – wpięcie się w naciągnięte liny pomiędzy wieżowcami i wystrzelenie w górę. Istnieje także bungee-run, czyli naciągnięcie liny w gumowym tunelu i poziomy lot. Z kolei dream jumping to skoki z wieżowca, a lina jest rozpięta między dwoma budynkami.